Աղմուկը մշտապես առկա է ու գնալով ավելանում է: Պատճառները ամենատարբեր են՝ ուրբանիզացիա, ակտիվ շինարարություն, մեքենաների մեծ հոսք, կամ ամենատարբեր հարևանները ովքեր ստեղծում են աղմուկ, որը սովորել ենք անտեսել։ Իսկ անտեսելը չունի՞ հետևանք մեզ վրա: Իհարկե, ունի: Այն հիմնականում մեր հոգնածության, նյարդային անկայունության և լարվածության պատճառն է հանդիսանում:
Իսկ մենք՝ բոլորս, երազում ենք խաղաղության, հաճելի միջավայրի և հանգստի մասին: Ի՞սկ ինչը կարող է մեզ օգնել վայելելու կատարյալ հանգիստ՝ իհարկե գրագետ ձայնամեկուսացումը: Այսօր այն ավելի անհրաժեշտ է, քան կարող է թվալ առաջին հայացքից։
Լինում է, երբ մեզ լավ չենք զգում, բայց պատճառը անհայտ է և դա ուղղակիորեն ազդում է մեր պրոդուկտիվության վրա: Սակայն քչերս ենք մտածում որ այդ ամենի պատճառը հենց աղմուկի գեր առկայությունն է: Մարդը իր տեսակով չի կարող հարմարվել մշտական բարձր ձայնին․ սա ապացուցված փաստ է։ Աղմուկն անմիջական ազդեցություն ունի մեր օրգանիզմի վրա՝
սրտի արագ աշխատանք
ցրվածություն
գրգռվածություն
և քնի խանգարումներ
Այս արձագանքները երկարաժամկետ սթրեսի աղբյուր են դառնում և երբ մի օր արթանանում ենք ու գիտակցում, որ գրեթե ուժ չունենք անգամ անկողնուց դուրս գալու՝ որպես պատճառ կարծում ենք որ դա մեր վիտամինների պակասից է, վատ սննդից, անառողջ ապրելակերպից, բայց ոչ երբեք աղմուկից: Իսկ իրականում աղմուկն այստեղ բավականին մեծ դեր ունի: Այն հեշտությամբ վերածվում է «թաքնված» սթրեսի:
Մյուս կողմից աղմուկն էականորեն ազդում է մեր աշխատանքի վերջնարդյունքի ու պրոդուկտիվության վրա: Լինում են օրեր, երբ մենք կարողանում ենք մեծ ծավալի աշխատանք կատարել ինչ որ իքս ժամանկահատվածում, իսկ մեկ ուրիշ օր նույն ժամանակամիջոցում մեր կատարած աշխատանքի անգամ քառորդ մասը չենք հասցնում: Ո՞րն է պատճառը
Որքան էլ տարօրինակ հնչի, բայց պատճառն իրականում աշխատանքային միջավայրն է: Առաջին դեպքում մեր աշխատանքային միջավայրն աղմկոտ չէ, իսկ երկրորդ դեպքում՝ շատ աղմկոտ է:
Ավելին, վերջին տարիներին հասարակության մի մասը սկսել է աշխատել տանից։ Արդյունքում, յուրաքանչյուրը կարող է դառնալ աղմուկի պատճառ իր հարևանների համար, իսկ հարևանների աղմուկն էլ ուղղակիորեն և փոխադարձաբար կազդի աշխատանքի արդյունքների վրա: Ուստի աղմուկի դեմ իսկապես պետք է պայքարել: Այն բառացիորեն վերածվել է «կառուցվածքային խանգարող»-ի։
Ընտրելով ձայնամեկուսացումը կամ ձայնակլանումը որպես իդեալական լուծում՝ մենք ստեղծում ենք միջավայր, որտեղ հրաշալիորեն կարող ենք համագոյակցել աշխատանքն ու հանգիստը, խաղաղությունը և պրոդուկտիվությունը։
Իսկ ո՞րն է աղմուկի ինտենսիվ աճի հիմնական պատճառը: Իհարկե զարգացող քաղաքները: Ակտիվ շինարարությունը, գերբնակեցված թաղամասները, ժամանցի վայրերը, մեքենաների քանակը օրեցօր նպաստում են քաղաքային աղմուկի աճին:
Նման պայմաններում ձայնամեկուսացումն արդեն ոչ թե շքեղություն է, այլ՝ անհրաժեշտություն, քանի որ այն ուղիղ ազդում է մեր առողջության, մենթալ կյանքի, ընտանիքում մեր հարաբերությունների և առհասարակ կյանքի որակի վրա: Իզուր չէ, որ շատ մեգապոլիսներում մարդիկ ձգտում են իրենց տները կառուցել խիտ բնակեցված տարածքներից հեռու:
Տան խաղաղությունը պահանջ է և ոչ թե միայն ցանկություն:
Լավ ձայնամեկուսացումը թույլ է տալիս, որ տունը մնա տուն՝ ոչ թե «անցումային տարածք», որտեղ լսում ենք բոլորին կամ աղմուկը, որը շրջապատում է մեզ։
Ձայնամեկուսացումը մեր օրերում ձեռք է բերել նույնքան կարևորություն, որքան անվտանգությունը, լույսը կամ ջեռուցումը, քանի որ այն ապահովում է՝
առողջ նյարդային համակարգ
հանգիստ միջավայր
բարձր աշխատունակություն
ընտանիքի ներսում ավելի մեղմ և հանգիստ մթնոլորտ
Աղմուկն ինքնին չի նվազում, և եթե մենք հրաժարվում ենք այն կառավարել, այն սկսում է կառավարել մեզ։